Ślub ewangelicki - małżeństwo mieszane z katolikiem

Autorka: Marta Wenta · zmieniono 28.10.2026

Spis treści

Ślub ewangelicki i małżeństwo mieszane w skrócie

Ślub ewangelicki w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP to nabożeństwo z czytaniami, kazaniem, ślubowaniem, obrączkami i błogosławieństwem pary. Kościół katolicki uznaje małżeństwo dwojga ochrzczonych ewangelików za ważne i sakramentalne (KPK kan. 1055 § 2). Katolik może jednak ważnie poślubić ewangelika w zborze tylko po dyspensie od formy kanonicznej (KPK kan. 1127 § 2).

Pochodzę z Bytowa i od lat opisuję dawne kościoły ewangelickie Pomorza Środkowego. W rodzinach z tych stron mieszane wyznania są czymś zwyczajnym, a pytania przed ślubem wracają w niemal tej samej postaci. Oto najważniejsze ustalenia, które rozwijam niżej:

• Ślub dwojga ewangelików - Kościół katolicki uważa go za ważny, jeśli oboje są ochrzczeni (KPK kan. 1055 § 2).
• Małżeństwo mieszane - ślub katolika z ochrzczonym niekatolikiem wymaga wyraźnego zezwolenia władzy kościelnej (KPK kan. 1124).
• Miejsce ślubu - zwykle jest to kościół katolicki. Zbór ewangelicki wchodzi w grę tylko po dyspensie od formy kanonicznej, udzielanej przez ordynariusza strony katolickiej.
• Skutki cywilne - w kościele katolickim daje je ślub konkordatowy (Konkordat z 1993 r., art. 10). W Kościele Ewangelicko-Augsburskim podstawą jest ustawa z 13 maja 1994 r.
• Jeden obrzęd - prawo kanoniczne zakazuje dwóch kolejnych obrzędów wyrażenia zgody małżeńskiej (KPK kan. 1127 § 3).

Jak wygląda ślub u protestantów?

Ślub u protestantów, na przykład w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP, to nabożeństwo prowadzone przez duchownego według agendy, czyli księgi liturgicznej Kościoła. Zwykle obejmuje wejście pary, czytania z Pisma Świętego, kazanie, ślubowanie z wymianą obrączek, modlitwę i błogosławieństwo. Nie ma w nim oprawy maryjnej ani wzywania świętych. Dużo miejsca zajmują za to kazanie i śpiew całego zboru.

Kto bywał na nabożeństwie ewangelickim i zna udział katolika w takiej liturgii, rozpozna ten rytm od razu. Ślub jest po prostu nabożeństwem ze szczególną intencją.

Przebieg nabożeństwa ślubnego krok po kroku

Szczegóły zależą od parafii i od rozmowy z duchownym. Najczęściej opisywana kolejność wygląda tak:

1. Wejście i powitanie - para wchodzi do kościoła, a duchowny wita zebranych i otwiera nabożeństwo w imię Trójcy Świętej.
2. Czytania - lektor albo duchowny czyta fragmenty Pisma Świętego wybrane wcześniej razem z parą.
3. Kazanie - duchowny wykłada Słowo Boże, często odnosząc je do wybranego przez parę wersetu.
4. Ślubowanie - narzeczeni odpowiadają na pytania duchownego i wypowiadają przyrzeczenie, a potem wymieniają obrączki.
5. Modlitwa - zbór modli się za małżonków, zwykle także modlitwą Ojcze nasz.
6. Błogosławieństwo - duchowny błogosławi nowożeńców, a nabożeństwo kończy pieśń i błogosławieństwo dla wszystkich.

Ślub protestancki: przysięga małżeńska

Przysięga małżeńska w Kościele ewangelickim to przyrzeczenie miłości, wierności i trwania przy sobie aż do śmierci, wypowiadane wobec Boga i zboru. Jej dokładne brzmienie zawiera agenda Kościoła. Nie przytaczam go z pamięci, bo słowa różnią się w zależności od Kościoła i wydania księgi. Duchowny zwykle pokazuje parze tekst przed uroczystością. Narzeczeni mogą też dopytać, czy da się wypowiedzieć go z pamięci, czy powtarza się go za duchownym.

Ślubu może udzielać duchowny żonaty. Pytanie, czy ksiądz ewangelicki ma żonę, często pada przy okazji przygotowań, bo para rozmawia z kimś, kto sam zna życie małżeńskie od środka.

Czy można wybrać Ewangelię na ślub?

Tak. W Kościele ewangelickim para zwykle uzgadnia czytania z duchownym, a fragment Ewangelii jest częstym wyborem. W obrzędzie katolickim lista czytań wynika z księgi „Obrzędy sakramentu małżeństwa” i lekcjonarza. Narzeczeni wybierają z niej teksty, ale nie dobierają ich całkiem dowolnie. Najczęściej wracają te fragmenty:

• 1 Kor 13,1-13 - hymn o miłości świętego Pawła, chyba najczęściej czytany tekst ślubny w obu Kościołach.
• J 2,1-11 - wesele w Kanie Galilejskiej i pierwszy znak Jezusa.
• Mt 19,3-6 - słowa Jezusa o mężczyźnie i kobiecie, którzy stają się jednym ciałem.
• Rdz 2,18-24 - opis stworzenia kobiety i zdanie, że nie jest dobrze, aby mężczyzna był sam.
• Kol 3,12-17 - wezwanie do cierpliwości, przebaczenia i wdzięczności, które pasuje do kazania ślubnego.

„Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą” - 1 Kor 13,4, Biblia Tysiąclecia

Czym ślub ewangelicki różni się od katolickiego?

Ślub ewangelicki różni się od katolickiego przede wszystkim rozumieniem małżeństwa. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKK 1601) przymierze małżeńskie ochrzczonych jest sakramentem. Luteranie uznają tylko dwa sakramenty, chrzest i Wieczerzę Pańską. Małżeństwo jest dla nich świętym stanem ustanowionym przez Boga, który Kościół błogosławi. Różnią się też oprawa liturgii i podejście do osób rozwiedzionych.

Szerszy kontekst opisuję w tekście o tym, jak wyglądają kościoły ewangelickie w Polsce i ich odrębności. Tutaj zostaję przy samym ślubie.

Cecha	Ślub katolicki	Ślub ewangelicki (luterański)
Status małżeństwa	Sakrament (KKK 1601, KPK kan. 1055)	Stan ustanowiony przez Boga, nie sakrament
Szafarze	Według nauki katolickiej sami małżonkowie, a kapłan lub diakon asystuje i błogosławi	Duchowny pyta o zgodę i błogosławi parę
Liturgia	Obrzęd zwykle połączony z Mszą świętą	Nabożeństwo słowa z kazaniem; Wieczerza Pańska bywa, ale nie musi
Oprawa	Możliwe pieśni maryjne i wezwania świętych	Brak oprawy maryjnej, nacisk na Pismo i śpiew zboru
Skutki cywilne	Ślub konkordatowy (Konkordat 1993, art. 10)	Na podstawie ustawy z 13 maja 1994 r.

Sakrament czy błogosławieństwo: rozumienie małżeństwa

W nauczaniu katolickim małżeństwo dwojga ochrzczonych jest sakramentem z samej natury rzeczy. Kodeks Prawa Kanonicznego mówi o tym wprost:

„Dlatego między ochrzczonymi nie może istnieć ważna umowa małżeńska, która tym samym nie byłaby sakramentem.” - Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1055 § 2, 1983

Marcin Luter odrzucił sakramentalność małżeństwa, ale nie odebrał mu religijnego znaczenia. W tradycji luterańskiej ślub jest więc błogosławieństwem i modlitwą Kościoła za związek. Kościół go nie „udziela” jako sakramentu. Dla czytelnika najważniejsze są trzy różnice:

• Liczba sakramentów - Kościół katolicki uznaje siedem sakramentów, Kościół Ewangelicko-Augsburski dwa.
• Sens obrzędu - w Kościele katolickim małżonkowie udzielają sobie sakramentu, u luteran Kościół błogosławi zawarty związek.
• Prawo kościelne - katolików obowiązuje Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 r., ewangelików własne przepisy wewnętrzne ich Kościoła.
• Zwyczaj weselny - przyjęcie, oczepiny czy błogosławieństwo rodziców to tradycja rodzinna i regionalna, a nie nauka któregokolwiek Kościoła.

Czy nierozerwalność rozumie się tak samo?

Nie do końca. Kościół katolicki uczy, że ważnie zawartego i dopełnionego małżeństwa ochrzczonych nie może rozwiązać żadna ludzka władza (KKK 1640, z odwołaniem do Mk 10,9). Kościoły ewangelickie także traktują małżeństwo jako związek na całe życie. Do powtórnego ślubu po rozwodzie podchodzą jednak inaczej, a zasady zależą od przepisów danego Kościoła i od rozmowy z duchownym. Nie podaję tu uogólnień, bo praktyka nie jest jednolita.

Czy Kościół katolicki uznaje ślub protestancki?

Tak, jeśli ślub biorą dwie osoby ochrzczone poza Kościołem katolickim. Kościół katolicki uznaje ich małżeństwo za ważne i sakramentalne (KPK kan. 1055 § 2). Gdy jedna ze stron jest katolikiem, ważność zależy od zachowania formy kanonicznej (KPK kan. 1108) albo od dyspensy od niej (KPK kan. 1127 § 2). Bez spełnienia tego warunku Kościół katolicki takiego ślubu nie uzna.

Kiedy ślub dwojga ewangelików jest ważny dla katolików?

Ślub dwojga ewangelików jest ważny dla Kościoła katolickiego wtedy, gdy oboje są ochrzczeni, wolni od przeszkód i zawierają związek w formie przewidzianej przez ich Kościół. Ma to znaczenie praktyczne na przykład wtedy, gdy ktoś z takiej pary po latach przechodzi na katolicyzm. Kościół nie każe mu wtedy „brać ślubu jeszcze raz”. Typowe sytuacje wyglądają tak:

• Dwoje luteran po ślubie w zborze - Kościół katolicki uznaje to małżeństwo za ważne i sakramentalne.
• Ewangelik i ewangeliczka z różnych Kościołów protestanckich - zasada jest ta sama, o ile oboje mają ważny chrzest.
• Ewangelik, który wcześniej miał ważny związek - nowego ślubu Kościół katolicki nie uzna, dopóki istnieje poprzedni węzeł (KKK 1640).
• Para, w której jedna osoba jest nieochrzczona - z katolickiego punktu widzenia małżeństwo może być ważne, ale nie jest sakramentem.

Czy katolik może wziąć ślub w kościele ewangelickim?

Tak, ale tylko po uzyskaniu dyspensy od formy kanonicznej, której udziela ordynariusz strony katolickiej (KPK kan. 1127 § 2). Bez dyspensy ślub katolika w zborze jest w świetle prawa kanonicznego nieważny, nawet jeśli dla państwa i dla Kościoła ewangelickiego jest całkowicie ważny. Dlatego pierwsza rozmowa powinna się odbyć w kancelarii parafii katolickiej, do której należy strona katolicka. Dopiero potem para ustala szczegóły z pastorem.

Małżeństwo mieszane: ewangelik i katolik

Małżeństwo mieszane to w prawie kanonicznym związek osoby katolickiej z osobą ochrzczoną w Kościele lub wspólnocie niebędącej w pełnej jedności z Kościołem katolickim, na przykład w Kościele Ewangelicko-Augsburskim. Ma trzy cechy: wymaga wyraźnego zezwolenia władzy kościelnej (KPK kan. 1124), przyrzeczeń strony katolickiej (kan. 1125) i co do zasady zachowania formy kanonicznej (kan. 1127).

Katechizm Kościoła Katolickiego poświęca tej sytuacji punkty 1633-1637. Mówi w nich zarówno o trudnościach, jak i o szansie, jaką taki dom daje dla zbliżenia chrześcijan. Termin trzeba odróżnić od różności religii (dysparitas cultus). Ta dotyczy ślubu katolika z osobą nieochrzczoną i podlega innym przepisom (KPK kan. 1086 i kan. 1129).

Zgoda biskupa i zobowiązania strony katolickiej

Zgody na małżeństwo mieszane udziela kompetentna władza kościelna, w praktyce ordynariusz miejsca przez kurię diecezjalną. Wniosek przygotowuje i składa proboszcz strony katolickiej. Kodeks wymienia warunki, które para musi spełnić:

Strona katolicka oświadcza, że jest gotowa odsunąć niebezpieczeństwo utraty wiary, i szczerze przyrzeka uczynić wszystko, co w jej mocy, aby dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele katolickim (parafraza) - Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1125, 1983

1. Oświadczenie strony katolickiej - katolik deklaruje trwanie w wierze (kan. 1125 pkt 1).
2. Przyrzeczenie dotyczące dzieci - katolik obiecuje starać się o ich chrzest i katolickie wychowanie (kan. 1125 pkt 1).
3. Poinformowanie drugiej strony - ewangelik musi wiedzieć o tych przyrzeczeniach, ale sam ich nie składa (kan. 1125 pkt 2).
4. Pouczenie obojga - narzeczeni poznają cele i istotne przymioty małżeństwa, czyli jedność i nierozerwalność (kan. 1125 pkt 3).
5. Forma oświadczeń - sposób ich składania określa konferencja biskupów (kan. 1126), więc szczegóły podaje kancelaria parafii.

W którym kościele wziąć ślub?

Ślub mieszany odbywa się co do zasady w kościele katolickim w formie kanonicznej. W kościele ewangelickim jest możliwy tylko po dyspensie od formy (KPK kan. 1127 § 2). O wyborze często decydują względy rodzinne, na przykład to, której wspólnocie rodzina jest bliższa albo gdzie para zamieszka.

• Kościół katolicki, forma kanoniczna - wystarczy zezwolenie na małżeństwo mieszane. Pastor może być obecny i modlić się z parą.
• Kościół ewangelicki, dyspensa od formy - potrzebne są i zezwolenie, i dyspensa. Ślubu udziela pastor według agendy.
• Skutki cywilne - w obu wariantach para może od razu uzyskać skutki cywilne, jeśli wcześniej załatwi formalności w urzędzie stanu cywilnego.
• Nauki przedmałżeńskie - strona katolicka uczestniczy w nich zwykle w obu wariantach, a para ustala szczegóły z duszpasterzem.

Wychowanie dzieci w rodzinie dwuwyznaniowej: kto co przyrzeka?

Przyrzeczenie dotyczące dzieci składa wyłącznie strona katolicka. Druga strona przyjmuje je do wiadomości (KPK kan. 1125). W praktyce to rodzice podejmują decyzję i rozmawiają o niej przed ślubem, a nie po narodzinach pierwszego dziecka. Ułatwia im to fakt, że Kościół katolicki i Kościoły zrzeszone w Polskiej Radzie Ekumenicznej podpisały w 2000 r. deklarację o wzajemnym uznawaniu chrztu. Katechizm (KKK 1634) widzi w takim domu miejsce, w którym małżonkowie mogą wnieść to, co każde z nich otrzymało we własnej wspólnocie.

Czy można wziąć ślub cywilny i kościelny razem?

Tak. W Kościele katolickim jest to ślub konkordatowy oparty na art. 10 Konkordatu z 1993 r. i art. 1 § 2-3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP zawiera małżeństwa ze skutkami cywilnymi na podstawie ustawy z 13 maja 1994 r. W obu przypadkach para potrzebuje wcześniej zaświadczenia z urzędu stanu cywilnego o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa.

Ślub konkordatowy w kościele katolickim

Ślub konkordatowy to jeden obrzęd kościelny, który od razu wywołuje skutki w prawie polskim. Duchowny sporządza zaświadczenie o zawarciu małżeństwa, a parafia przekazuje je do urzędu stanu cywilnego. Ślub mieszany w kościele katolickim również może być konkordatowy.

Czy ślub ewangelicki może mieć skutki cywilne?

Tak. Ustawa z 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP (Dz.U. 1994 nr 73 poz. 323) przewiduje zawieranie małżeństw ze skutkami cywilnymi. Efekt prawny jest taki sam jak przy ślubie konkordatowym, choć podstawa jest inna.

Jak przebiega procedura w urzędzie stanu cywilnego?

Procedura ma cztery kroki, a terminy i opłaty urzędowe trzeba sprawdzić na bieżąco w serwisie gov.pl albo w wybranym urzędzie:

1. Wizyta w USC - narzeczeni składają zapewnienie o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa.
2. Zaświadczenie dla duchownego - urząd wydaje dokument, który para zanosi do kancelarii parafii albo do pastora. Zaświadczenie jest ważne przez ograniczony czas, dlatego datę wizyty trzeba zgrać z datą ślubu.
3. Ślub i podpisy - po obrzędzie małżonkowie, świadkowie i duchowny podpisują zaświadczenie o zawarciu małżeństwa.
4. Przekazanie do USC - duchowny lub parafia przesyła dokument do urzędu w terminie ustawowym, a urząd sporządza akt małżeństwa.

Materiał informacyjny, nie zastępuje rozmowy w kancelarii parafialnej ani porady w urzędzie stanu cywilnego. Stan prawny opisany według KPK, KRO, Konkordatu i ustawy z 1994 r., sprawdzony w październiku 2026 r.

Czym jest tak zwany ślub ekumeniczny?

Ślub ekumeniczny to potoczna nazwa jednej uroczystości ślubnej z udziałem duchownych dwóch wyznań, najczęściej katolickiego i ewangelickiego. Prawnie jest to zawsze jeden ślub w jednej formie, katolickiej albo ewangelickiej. Drugi duchowny uczestniczy w nim jako gość modlitwy, a nie współszafarz. Kodeks zakazuje dwóch kolejnych obrzędów wyrażenia zgody (KPK kan. 1127 § 3).

Czy pastor i ksiądz mogą razem udzielać ślubu?

Nie w sensie prawnym. Zgodę małżeńską przyjmuje tylko jeden duchowny, a KPK kan. 1127 § 3 zakazuje obrzędu, w którym ksiądz i pastor, każdy według własnego rytu, pytają parę o zgodę. Dyrektorium ekumeniczne z 1993 r. przewiduje jednak, że drugi duchowny może wziąć udział w uroczystości:

• Czytanie Pisma Świętego - pastor może przeczytać jeden z fragmentów biblijnych.
• Krótkie słowo - zaproszony duchowny może skierować do pary pozdrowienie lub krótkie rozważanie.
• Modlitwa i błogosławieństwo - może pomodlić się za małżonków i ich pobłogosławić.
• Zakaz podwójnego ślubu - nie wolno ponawiać zgody ani przed ślubem kanonicznym, ani po nim (kan. 1127 § 3).
• Komunia - jeśli ślub łączy się z Mszą, katolickie zasady udzielania sakramentów niekatolikom wynikają z KPK kan. 844, więc parze wygodniej bywa wybrać obrzęd poza Mszą.

Wspólna modlitwa w duchu Unitatis redintegratio

Dekret Soboru Watykańskiego II o ekumenizmie Unitatis redintegratio z 1964 r. zachęca katolików do wspólnej modlitwy z innymi chrześcijanami w odpowiednich okolicznościach (UR 8). Ślub z udziałem rodzin obu wyznań jest jedną z najbardziej naturalnych takich okazji. Dla mnie ma to także wymiar lokalny. Kościół NMP Wspomożenia Wiernych w Miastku, poświęcony w 1733 r. jako ewangelicki Stadtkirche, przez 212 lat służył luteranom. Od 23 grudnia 1945 r. modlą się w nim katolicy. W takich murach zdanie o „jednym chrzcie” brzmi bardzo konkretnie.

Jakie dokumenty przygotować i od czego zacząć?

Przygotowania do ślubu mieszanego najlepiej zacząć od rozmowy w kancelarii parafii katolickiej, do której należy strona katolicka, i to z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Zezwolenie albo dyspensa wymagają decyzji kurii diecezjalnej, a dokumenty z USC mają ograniczoną ważność. Najczęstszy błąd par to zbyt późny start formalności, gdy termin w kościele i sala są już zarezerwowane.

Od czego zacząć przygotowania do ślubu mieszanego?

Pierwszym krokiem jest rozmowa w kancelarii parafialnej. Kolejne zwykle wyglądają tak:

1. Rozmowa w kancelarii - proboszcz strony katolickiej sprawdza sytuację pary i wyjaśnia wymogi.
2. Wybór formy i miejsca - para decyduje, czy ślub odbędzie się w kościele katolickim, czy w ewangelickim po dyspensie.
3. Wniosek do kurii - proboszcz składa prośbę o zezwolenie na małżeństwo mieszane (kan. 1124), a w razie potrzeby także o dyspensę od formy (kan. 1127 § 2).
4. Nauki przedmałżeńskie - narzeczeni przechodzą przygotowanie według zasad diecezji.
5. Kontakt z pastorem - para ustala, czy i w jakiej roli duchowny ewangelicki weźmie udział w uroczystości.
6. Urząd stanu cywilnego - narzeczeni odbierają zaświadczenie potrzebne do ślubu ze skutkami cywilnymi.

Jakie dokumenty są potrzebne?

Pełną listę podaje kancelaria parafii, ale najczęściej powtarzają się te pozycje:

• Aktualne świadectwo chrztu strony katolickiej - wydaje je parafia chrztu, a kancelaria ślubu określa, jak świeży ma być ten dokument.
• Zaświadczenie o chrzcie strony ewangelickiej - wydaje je parafia ewangelicka. Potwierdza ważny chrzest, od którego zależy kwalifikacja małżeństwa jako mieszanego.
• Świadectwo bierzmowania - kancelaria często prosi o nie stronę katolicką, jeśli nie ma adnotacji na świadectwie chrztu.
• Zaświadczenie z USC - potrzebne, jeśli ślub ma mieć skutki cywilne.
• Potwierdzenie nauk przedmałżeńskich - dokument z poradni lub kursu, który kancelaria dołącza do protokołu.
• Dokument tożsamości - obie strony okazują go przy spisywaniu protokołu przedmałżeńskiego.

Jakich błędów unikać?

Najwięcej kłopotów sprawia zarezerwowanie zboru bez wcześniejszej rozmowy w parafii katolickiej. Para zakłada wtedy, że „ślub w kościele to ślub w kościele”, i dopiero przy protokole dowiaduje się o dyspensie. Ofiara za posługę ma charakter dobrowolny w obu Kościołach. Zasady jej składania podaje kancelaria danej parafii.

Najczęściej zadawane pytania

Co to jest wyznanie ewangelickie?

To wspólna nazwa Kościołów wyrosłych z reformacji XVI wieku. W Polsce należą do nich głównie Kościół Ewangelicko-Augsburski (luterański) i Ewangelicko-Reformowany (kalwiński). Łączy je zasada, że najwyższym autorytetem w sprawach wiary jest Pismo Święte. Więcej piszę w tekście o tym, w co wierzą luteranie i reformowani.

Czy drugi ślub w Kościele protestanckim jest uznawany przez katolików?

Jeśli jedno z małżonków ma ważne wcześniejsze małżeństwo, Kościół katolicki nie uzna nowego związku, bo uczy o nierozerwalności (KKK 1640). Inaczej jest, gdy poprzedni związek został uznany za nieważny albo ustał przez śmierć współmałżonka. Każdą taką sytuację trzeba omówić indywidualnie z duszpasterzem.

Czy pastor ewangelicki może udzielić ślubu konkordatowego?

Nie, bo ślub konkordatowy dotyczy Kościoła katolickiego i opiera się na Konkordacie z 1993 r. Kościół Ewangelicko-Augsburski zawiera małżeństwa ze skutkami cywilnymi na podstawie własnej ustawy z 1994 r. Efekt prawny jest podobny, choć podstawa inna.

Ile kosztuje ślub w kościele ewangelickim?

Nie ma jednej stałej kwoty. Opłaty urzędowe w USC ustala państwo, a ofiara za posługę kościelną ma charakter dobrowolny i zależy od zwyczajów parafii. Aktualne informacje podają kancelaria parafii i urząd stanu cywilnego. Najlepiej zapytać o nie podczas pierwszej rozmowy.

Czy ewangelik musi przejść na katolicyzm przed ślubem z katolikiem?

Nie. Małżeństwo mieszane zakłada, że każde z narzeczonych pozostaje w swoim Kościele (KPK kan. 1124). Strona ewangelicka nie składa przyrzeczeń dotyczących dzieci, a jedynie zostaje o nich poinformowana. Zmiana wyznania to osobna, dobrowolna decyzja, niezwiązana z formalnościami ślubnymi.

Czy katolik może przyjąć Komunię na ślubie w zborze?

Według prawa kanonicznego katolik przyjmuje sakramenty co do zasady od szafarzy katolickich (KPK kan. 844 § 1). Kościół Ewangelicko-Augsburski zaprasza do Wieczerzy Pańskiej ochrzczonych, ale katolik powinien kierować się zasadami własnego Kościoła. W razie wątpliwości najlepiej porozmawiać z duszpasterzem przed uroczystością.

Źródła i literatura

1. Kodeks Prawa Kanonicznego (1983): kan. 844, 1055, 1086, 1108, 1124-1129, przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego (1992): punkty 1601, 1633-1637, 1640.
3. Ustawa z 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, Dz.U. 1994 nr 73 poz. 323
4. Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską (1993), art. 10, Dz.U. 1998 nr 51 poz. 318
5. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (1964), art. 1 § 2-3, Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
6. Sobór Watykański II, Dekret o ekumenizmie Unitatis redintegratio (1964), nr 8.
7. Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan, Dyrektorium w sprawie realizacji zasad i norm dotyczących ekumenizmu (1993).
8. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia: 1 Kor 13,1-13; J 2,1-11; Mt 19,3-6; Mk 10,9; Rdz 2,18-24; Kol 3,12-17.
9. Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP, luteranie.pl
10. Diecezja Koszalińsko-Kołobrzeska, katalog parafii: Miastko, NMP Wspomożenia Wiernych (stan na 10.2026)